به یادمنصور حلاج

  به یاد منصور حلاج

ای باد صبحدم گذری کن بکوی دوست              وز من ببر سلام  و تحیّت  بسوی  دوست

رخ  بر درش  نهاده  بگو از زبان  من              کاشفته  گشت  حال دلم همچوموی دوست

گر دست  حادثات  زپایم  در       افکند              باشد هنوز  در سر من  آرزوی     دوست

قربان  اگر  کنند  به  تیغ  جفا       مرا              بد  کیشم  ار  روم  زسر جستجوی دوست

دشمن به گفتگوی من افتاده است و من            آن  نیستم  که  ترک  کنم  گفتگوی  دوست

صد  بار مردم  از غم  و  بازم حیات داد            همچون  مسیح  باد  سحر گه ببوی دوست

این دولتم  بس است که غایب نمی شود             یک دم ز پیش  دیده من نقش روی دوست

یارب  بود  که بار  دگر  چشم    تیره ام             روشن  شود  ز پرتو  روی  نکوی دوست

اشک و لبخند

چه حاصل از اشک ها و لبخند ها !؟

    می دانید اولین انسانی که فهمید آب ،آتش را خاموش می کند چه کسی بود؟

کمی فکر کنید ....  حالا بخوانید:او اولین انسانی بود که آتش گرفته بود.

هرچه کرد نشد،تا این که خود را ازسر ناچاری به آب انداخت و این مهم را تجربه کرد.

    امّا،اولین انسانی که خندیدن را تجربه کرد چه کسی بود ؟او اوّلین کسی بود که گریستن را تجربه کرده بود.

به همین دلیل گفته اند :تنها کسانی می توانند ازته دل بخندند که از ته دل گریسته باشند!

«خواجه شیراز»فرماید:

با دل خونین لب خندان بیاورهمچوجام

                                         نی گرت زخمی رسد ،آیی چوچنگ اندر خروش

امّا آن کس که طعم غم را نچشیده باشد ،از عطر شادی هم بی خبر است و

مراقب باشیمکه شادی یاغم ما را از خود بی خود نکند ، نگذاریم که غم ها ما را ببلعند.

پس، شادی و شعف ما ، برخاسته از اشک های ماست ،یعنی ،همانقدر که برای لطافت روح ما

ضروریست ،شادی و شوق نیز برای نرم و نازک کردن روح ما لازم و حیاتی است .

زندگی چیست؟

 

زندگی چیست؟

 

زندگی یک بوم نقاشی است که در آن از پاک کن خبری نیست!

زندگی را به تمامی زندگی کن .

دردنیا زندگی کن بی آنکه جزیی از آن باشی .

همچون نیلوفری باش در آب،

زندگی در آب ،بدون تماس با آب!

زندگی به موسیقی نزدیک تر است تا به ریاضیات .

مرگ تنها برای کسانی زیباست که ،

زیبازندگی کرده اند!

از زندگی نهراسیده اند!

شهامت زندگی کردن را داشته اند!

کسانی که عشق ورزیده اند،

دست افشانده اند،

و زندگی راجشن گرفته اند !

پس،

هرلحظه را به گونه ای زندگی کن،

که گویی واپسین لحظه داست .

وکسی چه می داند ؟

شایدآخرین لحظه باشد!

یک سئوال از شما

احترام به والدین

چرا بشکست حرمت ها،خدایا؟

روزی پسری به پدرش گفت:چرا پشت سر من خندیدی؟

چون پدر چنین کاری نکرده بود وانتظار همچون سئوالی را نداشت،  

گفت:پسرم من کجا پشت سرت خندیدم؟    

پسر برای اینکه به دنبال بهانه بود، با ناراحتی وبی ادبانه وبارپرخاشگری چنین گفت:

من دیدم خندیدی،تو میگی نه؟

اگر من دروغ میگم کور شوم واما،

اگر تو دروغ بگی ،تو چی؟

سئوال:سرانجام چنین فرزندی.................

جواب:

یادی از پروین کنیم

دزد وقاضی

برد  دزدی را سوی قاضی عسس                  خلق بسیاری روان از پیش و پس

گفت قاضی کاین خطاکاری چه بود                  دزد گفت از مردم آزاری چه سود

گفت ، بد کردار  را   بد  کیفر است                 گفت ، بدکار  از  منافق بهتر است

گفت،  هان برگوی   شغل  خویشتن                گفت ، هستم  همچو  قاضی راهزن

گفت،  آن زرها که بردستی کجاست                گفت ،  در همیان  تلبیس  شماست

گفت ، آن  لعل  بدخشانی     چه شد                گفت  ، میدانیم  و می دانی چه شد

گفت، پیش  کیست  آن  روشن نگین               گفت ، بیرون  آر  دست  از آستین

فکاهیات

 

پسرزا

پسر زاید  اگر  زن  سرفراز است             چوگل لعلش بشکر خنده باز است

پسر  گوئی   بود   تخم   دو رزده             که از زائیدنش زن سر فراز است

پسر زا   گر   زنی   باشد  زبانش            هزارو سیصدو سی گز دراز است

چه دختر چه پسر خوبش بود خوب          بدش  بی قدر تر از  نیم غاز است

 

مکافات عمل

هر کجا گنگ وکروکوروچلاق کچل است           بیقین  دان  که  مکافات  جزای  عمل     است

نشنیدی    که  جهان  دار مکافات    بود           این سخن در همه جاشهره و ضرب المثل است

در دو عالم  بجزای  عمل  خود     برسد           هر که  غارتگ  و آدم کش  و دزد و دغل است

 

یک دروغ

سرو خواندم قامت دلدار اینهم یک دروغ           ماه گفتم وصف آن رخسار اینهم یک دروغ

نسبت زلفش بعقرب دادم اینهم یک گزاف          گیسوانش را بخواندم  مار اینهم  یک دروغ

مدح لب کردم که مرجانست اینه یک غلط          وصف دندان لوءلوءشهوار اینهم یک دروغ

خوانم از تنگی دهانش هیچ اینهم حرف پوچ         یاکه  هندو  خال  روی  یار اینهم یک دروغ

ابرویش شمشیر و اینهم یک دروغ شاخدار       مژه اش  را خنجر  خونبار اینهم   یک دروغ

بینیش را غنچه ی نرگس لقب دادم ز کذب         گونه  هایش  را گل  بیخار اینهم   یک دروغ

رفتم از نخل قدش بالا همین هم یک خلاف         از لبش خوردم رطب بسیار اینهم یک دروغ

 

خواهش بوسه

گفتم      که  بوسه ئی  بمن  بینوا   بده             پنداشت   من گدایم و گفتا خدا بده

گفتم مریض عشقم  و  مفلوک  هجر  تو            گفتا بخواب وپول طبیب و دوا بده

گفتم طبیب عشق توئی چاره وصل تست            گفتا   نخست   حق  علاج  مرا بده

گفتم  شوم  تصدق   تو   گفت  پول   اگر           داری  تصدقی  به فقیر  و  گدا  بده

گفتم  که  تشنه ی  لب لعلم  بخنده   گفت           سرکنگبین  بخور جگرت را جلا بده

گفتم  که  مشکلم   بگشا  گفت  نذر   کن           آجیل  مغز  کرده  مشکل  گشا    بده   

گفتم  چو من  بصحبت  بیگانه  دل   مبند           گفتا  که  دل  به دلبر   دیر  آشنا بده

 

جای چاه کن

آنکه   کارش  کلاه برداریست                هست  دایم  بدون  کفش   و کلاه

زانکه پاداش کار خود هر کس               زود  می بیند  از  صواب   و گناه

هر   زراعتگری    درو   بکند               آنچه را کشته است خواه و مخواه

چاه  در  پیش  پای خلق  مکن               که  بود  جای  چاه  کن     ته چاه

 

بپای گل

بیا    با   هم   بپای    گل    نشینی           چو  گل  در  بوستان  ماوا  گزینیم

چو بلبل نغمه خوان گردیم و هر دم           بکام  دل  گل  عشرت        بچینیم

 

 

یادی از فایز

یادی از فایز

اگر صد تیر ناز از دلبر آید

مکن باور که آه از دل بر آید

پس از صد سال بعد از فوت فایز،

هنوز آواز :دلبر دلبر آید

 

چو مرغی مثل من بی بال و پرنیست

دریغا!همپومن،خونین جگر نیست

فتاده فایز اندر دام صیاد،

رهائی یافتن بهرم دگر نیست!

 

خوشا روزی که گل بودی و بلبل

توگفتی :صبر کن ،کردم تحمل

الهی!دشمن فایز بمیرد . . .

گل از بلبل بروید ،بلبل از گل

 

در این دنیا بسی اندوهناکم ،

که از دنیا نباشد هیچ باکم

یقین روز ازل تقدیر فایز

 به آب غم عجین گردیده خاکم !

 

اگر هنگام مردن دلبر من ،

نهد از مهر ،بر زانو سر من ،

بگیرد یار ،فایز را در آغوش ،

بسا آسان رود جان از تن من ،

 

قدت گل،قامتت گل،کفش پا گل

سخن گل،معرفت گل ،مدعا گل

به گل چیدن برآمد یار فایز،

سر و گردن گل و ،نشوو نما گل

 

ستم برمن مکن شاخ نباتم

ستم برمن مکن تا در حیاتم

ستم برمن مکن ای یار فایز

پشیمان میشوی بعد از وفاتم

 

سحر گاهان که مشغول نمازم،

زدروازه در آمد سرو نازم

که فایز «قل هوالله احد »خواند!

خداوندا !گنهکارم ،چه سازم ؟

 

زره پوشیده ای ،با من به کینی ؟

کشی مارا و خود تنها نشینی؟

مکش فایز،بترس از خون نا حق،

مکن بد با کسی ،تا بد نبینی!

 

شده خاموش ،شمع محفل من

دریغا!زحمت بیحاصل من

کسی از حال فایز با خبر نیست،

بجز من دانم و داند دل من!

 

اگر از رخ ،براندازی نقابت ،

کند مردم خیال آفتابت  . . .

از این پوشیده ئی رخ ،یار فایز،

که ترسی شب کسی بیند بخوایت !

 

خروس !از هرزه خوانی دست بردار،

که گردد نازنین ،از خواب بیدار

به حق کعبه و عرش الهی ،

یک امشب حرمت فایز نگهدار

 

 

 

 

چگونه دوست انتخاب کنیم ؟

چگونه دوست انتخاب کنیم ؟

"هلن کلر " عطر خاطره ای را بیاد می آورد و می گوید :

در زندگی روزهای مهمی است ،آدم هایی را ملاقات می کنیم که مثل :یک شعر زیبا ،وجود ما را از هیجان به ارتعاش می آورند . آدم هایی را که غنای دست دادنشان همدلی نا گفته ای را بیان می دارد و سر شت مطبوع و سرشار آنها به جان مشتاق و بی قرارما آرامشی شگفت را ارمغان می دهد که خداوند در هسته ی ان است . پیچیدگی ها و تحریک پذیری ها و نگرانی هایی که مارا در خودگرفته اند ،مثل :خوابی نا خوشایند می گذرند و ما بیدار می شویم تا زیبایی دنیای واقعی خداوند را به چشم هایی دیگر ببینیم و با گوش هایی تازه بشنویم!

  امّا باز هم برای شناخت دقیق تر و شفاف تر دوست باید الگو داشته باشیم . اگر کسی به شما یک سیب بدهد و بگوید :سیب گلاب است . شما ابتدا سیب را بو می کنید و به رنگ آن نگاه می کنید و می گویید :سیب گلاب بوی عطر می دهد و آبدار و تازه است و با مقایسه آن می فهمید که آن سیب چون این مشخصات را ندارد ،سیب گلاب نیست !در این جا داشتن الگو ضروری و اجتناب نا پذیر است !

  این مهم را مولانا چه زیبا بیان داشته :

بعضی باشند که سلام دهند و از سلام ایشان بوی دود آید!

و بعضی باشند که سلام دهند و از سلام ایشان بوی عود آید !

 

عشق یعنی ،ایثار

عشق یعنی ،ایثار !

  نگاه کن !پروانه را که جان عزیز خویش را فدای شعله ی شمع می کند و هستی اش را با ایثار و عشق در کویر آتش می سوزاند .  بنگر در پگاه باکره  فروردین گل را ،که در اوج جوانی همه هستی خود را باسخاوتی شگرف برای زنیور عسل ،چون سفره ای لبریز از صمیمیت و مهر بانی می گستراند تا زنبور عسل بیاید و همه ی هستی او را در یک جرعه سر کشد !

   به تماشا بنشین ،ماهی قرمز برکه ی تنهایی را که در میان آب های آبی آرام به گرسنگی جوجه های مرغ ماهیخوار می اندیشد و ذهن نگران و آشفته اش خواب را از چشمان خسته و مهربانش می رباید وبه این بهانه !آن قدر خرامان خرامان در سطح آب خود نمایی می کند تا لحظاتی چند ،اندام کوچک او ضیاقت رنگینی شود برای سفره ی خالی  مرغ ماهیخوار و جوجه هایش !بااین عمل ،ماهی قرمز برکه ،رسالت خویش را به انجام می رساند ، زیرا او آمده بود تا با مرگ ظاهری خود پیام آور عشق خداوند باشد در روی زمین .

   نگاه می کنیم که سر گله ی آهوان در دشت چگونه اندام ترد و نازک خویش را ایثار می کند و با چشمانی معصوم به دندان تیز پلنگ می نگرد که تاچند لحظه دیگر او را می درد و او از ترس بر زانوان نازکش می لرزد ،امّا می ایستد تا پلنگ او را پاره پاره کند و بعد از ریختن خون او ، از خون بقیه آهوان بگذرد .

   آن آهو با ایثاری شگرف جان خویش را فدای یارانی می کند که خود را به خاطر عشق ذبح می کند و در دل نجوا می کند :

پرواز را به خاطر بسپار ، پرنده مردنی است !

گل سرخ چه قدر خوش عطر است !

گل سرخ چه قدر خوش عطر است !

     اکنون با نگاه یک روانشناس عالم به این باور رسیده ایم که لبخند ،مولود شوق و شعف است و پیام آور آرامش و آغاز گر زیستنی شوق ناک ،همان گونه که به دلیل فتح چکاد خود آگاهی ،دلی سرریز از غم داریم،به همان گونه بایستی لبانی لبریز از شکر لبخند برلبانمان جاری باشد و با دلی خونین لبانمان سبز باشد از خنکای خنده .

   اینک چشم ها را باید شست ،جور دیگر باید دید ،گذشته ها را رها و آینده را در آغوش کشید و روی به گذشته کرده و به خاطر لغزش هایمان کلاه از سر برداریم یعنی ،"پوزش "و به خاطر آینده آستین بالا بزنیم یعنی ،"تلاش "و به اشک ها و لبخند ها ،شکست ها و موفقیت ها و مشکلات به عنوان یک آموزگار فهیم و فرزانه بنگریم که آمده اند تا در کلاس زندگی به ما بیاموزند:

   "وقتی سر خط می نویسیم ،زندگی ،نیم نگاهی هم به آخر خط داشته باشیم که کج نرویم !زیرا یک بوم نقاشی است که در آن از پاکن خبری نیست" !و یاد بگیریم که :در دفتر مشق زندگی ،خطاهای دیگران را با پاکن اغماض پاک کنیم تا پیوسته دفتر افکارمان سپید بماند و پاکیزه !

      دیگر غر نزنیم و گله نکنیم که چرا رنج های ما بیشتر از بقیه مردم است ،زیرااکنون می دانیم :

                              آنان که عزیز ترند ،جام بلا بیشتر دهندشان !!

   اکنون به خوبی می دانیم :پژواک عمل ما در این جهان – چون کوه ،همواره به سوی ما جاری است .

 این جهان کوه است و فعل ما نداست

                                        سوی ما آید نداها را صدا

تورکی ضرب المثل لر

دردیمی داغه دئسم داغ اریر ،شام یانار شعله چکر ،یاغ اریر .

(دردی که من دارم ،کوه هم نمی تواند متحمل شود و شرح آن تمام شدنی نیست .)

دگنک دلی نین ،سوپور گه گلی نین .

(در تقسیم کار صلاحیّت و استعداد افراد باید در نظر گرفته شود .)

دگیرمان ایکی داشلی ،محبّت ایکی باشلی .

محبّت یک طرفه مثل آسیابی که یک سنگ داشته باشد ،بی ثمر و بی حاصل است .

دگیر مانین بوغازی بوش قالسا ،داش داشی سورتر.

از گرسنه یابیکار ماندن افراد،برخورد و شورش برپا می شود .

دگیر مانین پری ،ایکی گونونون اری .

مرد دو زنه مثل آسیاب بادی دائما سر گردان است .

دلی جریمه وئره ر ،عاقیللی رشوه .

خرج به خاطر جلوگیری از گرفتاری ،عاقلانه تر از خرج کردن به خاطر برطرف کردن گرفتاری است .

دلی دلی دن ،ملّا ئولودن خوشی گلر .

بازار گرمی دیوانه در دیدار دیوانه ی دیگر و بازار گرمی برای آخوند در فراوانی مجلس تعزیه است .

دم ،دمی گتیرر ،غم غمی .

صحبت از خوشی ها ،خوشی می آفریند ،صحبت از غم ها غم می افزاید .

دوران  ئوکوز ،یاتان ئوکوزون باشینا سیچر .

تنبلی و خمودگی فرصت موفقیت خود به دیگران واگذاشتن است .

دوست ایله آلیش وئریش ائله مه .

معامله با دوست ،آفت دوستی است .

دوست باشا باخار ،دشمن ایاغا .

دوست از مشاهده ی پیشرفت ها و ترقی ها شاد می شود ، دشمن از مشاهده ی کمبود ها و شکست ها .

دوشان نه قدر قاچارسا،اوقدرده یاتار .

کسی که تلاش بیشتری بکند از رفاه و آسایش بیشتری هم باید برخوردار باشد .

دولتلی نین الین پیچاق کسر ،کاسیب کوینه گین جیرار .

فقرا به لحاظ این فقیر می مانند که مثل ثروتمند ها قدر مال خود را نمی دانند .

ده ده سین دن نه گل دردیم که بالاسین دان نه گلاب دوتام .

در حالی که پدرش خیری به من نرساند ،از فرزندش چه انتظاری می توانم  داشته باشم .

دیواری آلچاق اولانین ،دیوارین دان باخارلار .

نا توانی یا داشتن نقطه ضعف ، به دیگران جرات تجاوز یا تهمت می دهد .

دئدون ایناندیم ،آند ،ایشدون شککه دوشدیم .

قسم خوردن باعث ظهور شک و تردید در دل شنونده می شود .

 

 

تورکی ضرب المثل لر

ترکی ضرب المثل لر

درد بیر اولسا ،چکمگه نه وار

0(فراوانی گرفتاری ،درماندگی ایجاد می کند)

دردسیز اورک ده ،محبّت یوک آچماز.

(محبّت بدون حرمان شکوفا نمی شود .)

دردلی دئینگن اولار ،غملی یاتاغان .

(دردمند پر حرف می شود ، غمگین پر خواب .)

دردلی نی دیندیرمه ،ئوزی دیلله نر.

(درد مند را به حرف نگیر ،خودش به سخن می آید .)

قدر دانی از باز دید کننده ی گرامی

قدر دانی از نظر باز دید کننده ی گرامی

با سلام و تشکر از بازدید کنند ه ای که خود را به طور ناشناس معرفی کرده و از نوشته ی (برای سهیلا ،بی پناه ترین ایرانی )انتقاد داشتند،که بهتر است وبلاگ را سیاسی نکرده و به نوشته هایی از قبیل شعر و ....  بپردازم .از نظر ایشان کمال تشکر دارم و ایکاش به طور روشن خود را معرفی می کردند و بنده نیز با نام تشکر می نمودم . چون سخنی که حقیقت است .و به آینده فرد نیز تاثیر مثبت دارد  و در پیشبرد و تلاش می تواند کمک کند باید قبول کرد و نواقص را اصلاح نمود . به همفکری بازدید کنندگان در بهتر شدن وبلاگ خود نیازمندم . به امید آینده ای بهتر

اما ،براستی عشق چیست؟

                 اما،برستی عشق چیست ؟ 

به هر کجا که پای می گذاری عشق را بگستران

اول از همه در خانه خویش

عشق را به همسرت

به فرزندانت

وبه همسایه ات نثار کن (مادر ترزا )

 

لبخند درمانی

لبخنددرمانی

"دلیل این که نمی خندید آن نیست که پیر شده اید ،شما پیر می شوید ،چون نمی خندید .

                                                                                                                      (لوئیز هی )خندیدن یک نیایش است .

حکیم سوزنی سمر قندی

حکیم سوزنی سمرقندی

نام و نسب وتاریخ تولد وتخلص حکیم سوزنی

جمله  تذکره نویسان نام و نسب و تخلص سوزنی را چنین ذکر کرده اند "تاج الشعراء "محمد بن علی سوزنی ولی خود وی نام خویش را در بیتی عمر  در بیت دیگر محمد و جا ئی بوبکر آورده و لقب خود را سوزنی و خویشتن را هم چکیم سوزنی خوانده است . و در جائی دیگر نام خود را بوبکر دانسته و گوید:

سیدمحمود دعایی

احسنت به حجت الاسلام سید محمود دعایی

بهتر است قبل از شروع سخن سری یزنیم به نهج الفصاحه (مجموعه کلمات قصار حضرت رسول "ص" ) که می فرمایند :بهترین صدقه ها آن است که مرد مسلمان دانشی بیاموزد و به برادر مسلمان خود تعلیم دهد

برای سهیلا ،بی پناه ترین ایران

. برای سهیلا،بی پناه ترین ایرانی

یادداشتی ازفرزانه روستایی

سهیلا قدیری تنها ترین و بی پناهترین ایرانی که زندان های کشور تا کنون به خود دیده ،دیروز اعدام شد. نه کسی را داشت که برای اعدام نشدنش به دادستان التماس کند و نه حتی بیرون در زندان اوین کسی منتظر بود تا انجام اعدام را به اطلاعش برسانند. کسی بدن بی جان اورا تحویل نمی گیرد و هیچ ختمی به خاطر او برگزار نمی شود . از همه در آمدهای نفتی کشور فقط چند متر طناب نصیب گردن او شد و از 70 میلیون جمعیت ایران تنها کسی که به او محبت کرد ،سربازی بود که دلش آمد صندلی را از زیر پای سهیلا بکشد و به 16 سال بی پناهی و فقر و آوارگی او پایان دهد و او را روانه ی آن دنیا کرد که مامن زجر کشیدگان و بی پناهان و راه به جایی نبردگان است .

فروغ فرخزاد

فروغ فرخزاد

آقای شجاع الدین شفا در مقدمه ی دیوان کامل"فروغ فرخزاد "چنین بیان می کنند:شعری که نخستین بار از خانم فرخزاد خواندم به نظرم تند و بی پروا،اما بسیار زنده و با روح آمد . شعری بود که در آن شاعر خود و احساس درونی خویش را بی تظاهر و پرده پوشی نشان داده بود،و شاید همین بی ریایی بود که بدان جاذبه ای خاص می داد .

ضرب المثل لر

تورکی ضرب المثل لر

 اون باتمان باریت دا ،اونی یئردن ترپت مز.

(در مقابل تهمت ها ،به لحاظ تجربه . آگاهی ،با اعتماد به نفسی فراوان بی اعتنائی نشان می دهد . )

اووماج آشینا ،قرآن ختم ایله یور

(از شدت نیازمندی ،انجام هر کار  کم ارزشی را با اجرت ناچیزی می پذیرد .

اوهاوار ،داغا چیخاردار ،اوهاوار ،داغ دان اندیره ر .

(لحن گفتار و موقعیت آن ]اثرهائی متفاوت دارد . )